de Rus!

Ja, volgens Real Holiday Reports dan, die 1000 Britse toeristen ondervraagde over hun ervaringen in het buitenland met andere vakantiegangers.

Voorheen stond de Duitser op de eerste plaats, je weet wel, zij die voor dag en dauw opstaan om met hun handdoeken de zonnestoelen bij het zwembad te reserveren. Het kan dus nog erger (of slimmer?): de Rus neemt namelijk de zonnestoel mee naar zijn hotelkamer! Arme Duitser.

Verder gedragen de Russen zich, volgens deze 1000 Britten dan, onbeschoft en dringen voor. Ze nemen volgens het onderzoek eten van het buffet mee voor de rest van de dag, boeren luid en kleden zich als chavs (in trainingspakken en met grote juwelen).

Lees hier het gehele rapport (Engels).

De reiskrant van de Telegraaf schrijft er ook over.

Foto: Zhaffsky

Toen ik op het internet informatie over Le Palais Idéal tegenkwam, maakte ik in een flits een reis terug in de tijd.

Hier was ik zo'n 30 jaar geleden en het bouwwerk maakte een enorme indruk op me.

Dit paleis is gebouwd door postbode Ferdinand Cheval (1836-1924) en ligt in Hauterives, Frankrijk.

Iedere dag nam hij stenen die hij onderweg op zijn postroute vond mee naar huis en werkte 's-avonds aan zijn bouwproject. In die tijd werd hij als dorpsgek verklaard, maar nu is het paleis een nationaal monument.

Lees meer op Wikipedia

Ga naar de homepage van Le Palais Idéal

Foto: hkos

Soms is het leuk om de grote attracties te laten voor wat ze zijn en een bezoekje te brengen aan een minder populair, maar wel excentriek museum.

Een zo'n voorbeeld is het radiomuseum in de Zweedse havenstad Göteborg.

Het radiomuseum toont de radio in al zijn aspecten, vanaf de eerste kristalontvanger tot de hedendaagse "Ghetto Blaster" en vanaf de vroege vonkzender tot de geavanceerde maritieme apparatuur van vandaag.

Het museum beschikt ook over een bibliotheek met zo'n 5000 titels.

Adres:

Anders Carlssons gata 2

Open:

di, do-zo: 12-15 uur, wo: 12.20 uur
(op feestdagen gesloten)

Fado is, kort door de bocht, de Portugese variant van schlager. Het is begin 19e eeuw ontstaan in de arme wijken van Lissabon, maar is inmiddels uitgegroeid tot een erkende kunstvorm. Werd het vroeger gespeeld in donkere kroegen met houten vloeren waar de pindaschillen gewoon op de grond werden gegooid, wordt nu gespeeld in sjieke restaurants. Waren de fadista's vroeger arme sloebers, zijn het nu heuse sterren en diva's.

Een van die diva's is Mariza. Het afgelopen weekend trad zij op op een van de vele muziekfestival die tijdens de Portugese zomermaanden plaatsvinden. Ze kwam het podium op in een lange avondjurk opgepimpt met een hippe riem en een stoer leren jack. Het publiek ging uit z'n bol! Toen deze graatmagere, platinamblond(geverfd)e, in Mozambique geboren Portugese haar mond opendeed kwam er schijnbaar moeiteloos een ongelofelijk geluid uit. Het publiek had het niet meer!

Of Mariza fado weer nieuw leven heeft ingeblazen, weet ik niet. Wat ik wel weet is dat de Portugese jongeren haar - en bijgevolg dus ook de fado - op handen dragen, dit in tegenstelling tot schlager. Fado is ook niet iets van vroeger. Mariza is de Madonna van de fado. Fado is hip and happening!

Foto: José Goulão

Nee, geen miniatuurschilderijtjes op rijstkorrels, maar een nieuwe Japanse trend: rijstveldenkunst.

Het hele rijstveld wordt tot een schilderij waarvan de kleuren bestaan uit de verschillende gekleurde bladeren van de rijstsoorten.

Zie hier een fotoserie van Flickr.

Hier een engelstalig artikel met foto's.

En een artikel met foto's uit The Japan Times.

Ik vind jammer genoeg geen foto's die ik commercieel mag gebruiken.

Als je in Ethiopië bent kom je niet onder de stank en rook uit. Ontwijken is onmogelijk, want het is er gewoon overal.

Een dagje Addis Abeba is als een wereldreis in geuren. Precies als het leven in dit Afrikaanse land komt het je nabij. Van de heerlijkste versgebrandde koffie en versgebakken brood naar de urinestank van de sloten. 

's Morgens bij het douchen omhuld door een rioleringsluchtje, de bergen in waar de lucht niet frisser kan zijn en dan de stad met z'n uitlaatgassen weer in. Maar kom je voorbij de qatverkoop, ongaat de geur van de bittere bladen je niet; een bakker in een smal steegje doet deze hemels ruiken; bij een werkplaats ruikt het zaagsel en lijm en rond een atelier hangt een terpentine- en oliewolk.

 Ja, Ethiopië geurt.

Boek een reis naar Ethiopië...

Het weer in Addis Abeba

Foto: Ahron de Leeuw

Het Middellandse Zee-gebied staat bekend om zijn hartelijke mensen. Open, vrolijk en altijd in voor een praatje. Hier in Lissabon zijn ze echter wat terughoudender. Nu zijn de grote steden in het algemeen en de hoofdsteden in het bijzonder absoluut niet representatief voor het hele land. Laat ik dus vooral niet heel Portugal over een kam scheren, maar het valt me toch een beetje tegen. Echt gastvrij ben ik nog niet ontvangen door de Portugezen. Wat jammer! Gelukkig stikt het ook in Lissabon van de Brazilianen en die zijn dan weer typisch Braziliaans. Open, vrolijk en altijd in voor een praatje.

Foto: Tambako the Jaguar

Als ik uit mijn raam van mijn Portugese kamer kijk als ik ´s ochtends op sta, kan ik niet goed pijlen wat voor weer het is, omdat ik uitkijk op een patio omring door flats. Dus als het kleine stukje lucht dat zichtbaar is wolken vertoont, trek ik toch maar een trui aan.

In Nederland (of in België) is dat dan zeker niet overdreven. In Nederland weet je het nooit. ´s Ochtends kan de zon stralen aan een onbewolkte hemel, terwijl het vervolgens ´s middags pijpenstelen regent... In Portugal, echter, is het de hele dag zonnig als de zon ´s ochtends schijnt. Niks geen onverwachte regenbuien! Ook als het ´s ochtends een beetje bewolkt is, dan wil dit helemaal niks zeggen. De zon mag dan wel niet schijnen, het is nog steeds aangenaam warm. Kon het maar altijd zo zijn!

Niet in Istanbul. Niet in Antalya en al helemaal niet in Izmir.

Nee.

Het 16de Internationale Festival voor Liefde, Vrede, Cultuur en Kunst (ja, het is een mondvol) vindt plaats in de gemeente Eregli in de provincie Zonguldak. Aan de noordkust van Turkije welteverstaan.

De opkomst dit jaar is vrij aardig. Tarkan en Hadise zullen beiden een concert geven. Het festival zal beginnen met films, volksdansen en exposities.

Het belangrijkste evenement van het festival is de Prijs voor Liefde, Vrede en Vriendschap. De prijsuitreiking zal op 5 Juli a.s. plaatsvinden. De prijs zal dit jaar worden uitgereikt aan Prof. Dr. Turkan Saylan, Directeur van de organisatie CYDD, die onlangs aan kanker is overleden. Turkan Saylan richtte haar aandacht vooral op het onderwijs van meisjes. Zij is bekend geworden door de vele campagnes die ze heeft gelanceerd om het onderwijsniveau van meisjes in Turkije te verhogen. De prijs zal in ontvangst worden genomen door Saliha Esen, een bestuurslid van CYDD.