Nu heb ik in Rotterdam nooit verlegen gezeten om exotische vruchten, maar dit klein wondertje heb ik toch echt voor het eerst geproefd in Turkije. Er werd hoog en laag beweerd dat het een echte Turkse vrucht was, maar na een snel toertje op google bleek dat toch echt even anders te zijn (sorry jongens!)!

"De pepino (Solanum muricatum) is een plant uit de nachtschadefamilie (Solanaceae). De vrucht wordt ook wel appelmeloen of meloenpeer genoemd. De plant is overblijvend, aan de basis verhout, slap, vaak liggend en wordt tot 1 m lang. De afwisselend geplaatste bladeren kunnen ongedeeld ovaal-lancetvormig zijn of uit drie tot zeven lobben bestaan en zijn variabel van grootte. De bloemen groeien in trossen in de bladoksels. In open toestand zijn de bloemen 3-4 cm breed en bestaan uit vijf blauwe en/of witte kroonbladeren.

De pepino is een ronde of ovale 10-15 x 8-10 cm grote bes. De kleur van de dunne schil is geel of groenig met roodbruine vlekken of strepen. Het lichtgele, zachte, zeer sappige, zoete vruchtvlees smaakt naar meloen en peer. Er bestaan zaadhoudende en zaadloze rassen. Bij zaadhoudende rassen bevat de centrale vruchtholte talloze, plat-afgeronde, circa 3 mm grote, beige zaden.

De pepino is al een cultuurplant sinds de prekoloniale tijd in de hooglanden van Colombia, Ecuador en Peru. De soort wordt vooral gekweekt in het bergland van Zuid-Amerika tussen 900 en 2800 m en in Nieuw-Zeeland. Ook wordt de plant steeds vaker gekweekt in Oost-Afrika (onder andere Ethiopië), Oost-Azië, Australië, Californië, op de Canarische Eilanden en in het Middellandse Zeegebied."*

Mja. Maar het is dus toch geen echte Turkse vrucht. In Mersin worden deze vruchten "high society fruits" genoemd en ze zijn bijzonder goed voor de stoelgang. En dat vertellen Turken er niet altijd even snel bij, dus pas op!

Grappig feitje: In het Spaans en Portugees is pepino de naam voor de komkommer en de augurk.

*Wikipedia.